هرپس دهانی

ژنژیواستوماتیت هرپتیک اولیه ، شایع ترین تظاهر ویروس HSV1 در دوران کودکی می باشد. گاهی عفونت اولیه محدود به ایجاد یک یا دو زخم ساده می باشد ولی گاهی نیز به صورت  ناگهانی به شکل لثه های قرمز آتشین بروز می کند. در این موارد دسته های متعددی از جوش های وزیکولی  بر روی لثه، لب و نواحی اطراف دهان بروز می یابد که به سرعت پاره شده و وزیکول هایی با حاشیه قرمز رنگ را بر جای می گذارند. به طور اولیه این بیماری از طریق تماس با ترشحات دهانی عفونی انتقال می یابد. استعداد ابتلا به این بیماری ربطی به بهداشت دهانی کودک ندارد.

تبخال و آفت در کودکان
تبخال و آفت در کودکان

گاهی علائمی همچون آبریزش از دهان، گلودرد، تب نیز ممکن است همراه با این بیماری دیده شود. به دلیل درد و ناراحتی ضایعه، ممکن است دریافت مواد غذایی و مایعات با اشکال روبرو شود که در این موارد می بایست با استفاده از بی حس کننده های موضعی به دریافت آب و غذا کمک نمود. اما باید توجه داشت که در کودکانی که قادر به خارج کردن آب دهان خود نیستند، نباید از بی حس کننده های موضعی استفاده نمود.

تبخال و آفت در کودکان
تبخال و آفت در کودکان

مؤثرترین درمان این بیماری داروی ضد ویروسی آسیکلوویر می باشد. بعد از بروز عفونت اولیه، ویروس غیر فعال شده و در عقده های حسی ساکن می شود و در اثرعواملی همچون تروما، تابش نورخورشید و یا حتی بعد از درمان های دندانپزشکی مجدداً فعال شده  و تظاهرمی یابد. شایع ترین نوع عفونت راجعه، هرپس عود کننده لبی می باشد که که با نام تبخال نیز شناخته میشود. محل بروز آن درحاشیه لب، پوست اطراف دهان و برخی مواقع اطراف بینی می باشد. درمان در این موارد نیزاستفاده از بی حس کننده های موضعی، اجتناب از نوشیدن غذاها و نوشیدنی های اسیدی ، استفاده از کرم ها و پماد ها و داروهای ضد ویروسی می باشد.

تبخال و آفت در کودکان
تبخال و آفت در کودکان

آفت دهانی

بیماری دیگری که به آن خواهیم پرداخت آفت دهانی است. آفت دهانی ضایعات دایره ای با سطح سفید و محیط قرمز هستند که بر روی لب، لثه و زبان ظاهر میشوند و میتوان بروز آنها را به ژنتیک، رژیم غذایی و بهداشت دهان و دندان مرتبط دانست.

تبخال و آفت در کودکان
تبخال و آفت در کودکان

 در افرادی که از لحاظ ژنتیکی مستعد هستند، احتمال بروز آفت دهانی بیشتراست. آفت در تمام سنین امکان بروز دارد ولی شیوع آن عموماً از 10 سالگی به بعد است.

 از نظر غذایی مصرف مواد غذایی نظیر بادمجان، گوجه فرنگی، فلفل، لیمو، پرتقال و مواد غذایی که محتویات اسیدی دارند، در تشدید این بیماری بسیار اثرگذار است. همچنین آفت دهانی را مرتبط با کمبود ویتامین B12 و آهن و اسید فولیک دانسته اند. از این رو بروز این بیماری در زنان و دخترانی که در سن بلوغ هستند و منابع ویتامین B نظیر سبزیجات ، میوه ، گوشت و تخم مرغ در رژیم غذایی آنها اندک است تشدید میشود. راه درمانی پیشنهادی برای آفت دهان استفاده از ژل ها و کرم های موضعی ضد التهاب می باشد. دهانشویه های موضعی مانند کلرهگزیرین نیز در تسکین آفت مؤثر می باشند. استفاده موضعی از تتراسایکلین در کاهش درد و کوتاه کردن دوره بیماری بسیار مفید می باشد ولی نباید بلعیده شود.

از آنجا که باکتریهای موجود در دهان عامل ایجاد آفت هستند، با رعایت بهداشت در کنار رعایت رژیم غذایی تا حد زیادی میتوان این بیماری را کنترل نمود.

كانال تلگرام دكتر اصلاني و دكتر حجازي
كانال تلگرام دكتر اصلاني و دكتر حجازي
0/5 ( 0 بازدید )