اپن بایت شرایطی است که در آن تعدادی یا همه دندان های بالا و پایین به درستی با یکدیگر تماس پیدا نمی کنند بایت ایده آل به شکلی است که دندان های بالا مقدار اندکی روی دندان های فک پایین همپوشانی داشته باشند. در اپن بایت، دندان های فک بالا و پایین از یکدیگر فاصله دارند.

انواع اپن بایت

 

1 3 - اپن بايت (Open bite) در کودکان
اپن بايت در کودکان

 

اپن بایت قدامی

اپن بایت به عنوان مال اکلوژنی تعریف می شود که با قرار گرفتن دندان های عقب روی یکدیگر، در قسمت جلوی قوس دندانی، بین دندان ها هیچ تماسی وجود ندارد. وقتی مال اکلوژن به قسمت عقب دهان نیز گسترش می یابد، اپن بایت مرکب یا ترکیبی نامیده می شود.

در میان مال اکلوژن هایی که بیشتر در معاینات بالینی یافته می شوند، اپن بایت یکی از شایع ترین آنها است و درمان آن بسیار دشوار است. وقتی علت بروز اپن بایت به عوامل متعدد بسیاری مربوط باشد، این مشکل می تواند منجر به بروز تغییرات در زیبایی، بروز مشکل در تلفظ برخی حروف خاص، و شرایط روحی و روانی نامطلوبی شود. اپن بایت می تواند به علت بروز مشکلات دندانی، اسکلتی، یا ترکیبی بروز یابد. درمان اپن بایتی که منشاء دندانی دارد می تواند به راحتی با درمان های ثابت ارتودنسی انجام شود.

اما برای درمان و مدیریت اپن بایت اسکلتی راهکارهای جامع تر لازم است و ممکن است حتی مداخله با جراحی ارتوگناتیک نیاز داشته باشد. اپن بایتی که منشاء دندانی دارد، در افرادی که در سن رشد هستند می تواند با ابزارهای مایوفانکشنال و پس از آن با یک دوره حفظ با ابزارهای متحرک ارتودنسی درمان شود. انسداد بینی باید قبل و در طول دوره بلوغ مورد بررسی قرار بگیرد. بیش فعالی زبان حین عمل بلع یا حتی استراحت، می تواند موجب تغییر حالت ایستادن دندان های جلو و انحراف آنها شود که منجر به بروز اپن بایت خواهد شد.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  انواع براکت های ارتودنسی
3 - اپن بايت (Open bite) در کودکان
اپن بايت در کودکان

 

اپن بایت خلفی

اپن بایت خلفی به عدم تماس دندان های عقب دهان حین قرار گیری دندان های جلو روی یکدیگر اطلاق می گردد. در تصویر بالا مشاهده می کنید هیچ تماسی بین دندان های پرمولر فک بالا و پایین وجود ندارد. دندان های مولر بالا و پایین یک تماس جزئی دارند. اورجت و اوربایت قدامی طبیعی است.

دسته بندی اپن بایت

اپن بایت کاذب یا دندانی

در این نوع اپن بایت، تنها دندان ها منحرف شده اند و هیچ تغییری در پایه استخوانی ایجاد نمی شود و به فراتر از دندان های نیش گسترش نمی یابد. این بیماران ظاهر چهره کاملاً عادی دارند، ارتباط استخوانی آنها کاملاً صحیح است، مشکلات شبیه- بایت و دندانی- آلوئولار وجود دارد.

اپن بایت واقعی یا اسکلتی

در این نوع اپن بایت فرایندهای آلوئولار دخیل هستند یا بد شکل شده اند و ویژگی های دولیکوفاسیال نیز مشاهده می شوند.

علل بروز اپن بایت

اپن بایت مانند هر مال اکلوژن دیگری نتیجه علل خاصی است از جمله علل وراثتی که می توانند پیش یا پس از تولد روی بافت های قسمت های اورو فاشیال تأثیر بگذارند.

عوامل وراثتی

ناهنجاری اپن بایت اغلب با رشد صورت به شکل وراثتی همراه است. به نظر می رسد دیسپلازی اسکلتی افقی وراثتی باشد، در نتیجه دیسپلازی در پلان عمودی نیز می تواند ارثی باشد. سه نظریه در سال های اخیر تلاش کرده اند علل رشد کرانیوفاشیال را توضیح دهند:

  • استخوان، مانند بافت های دیگر، اصلی ترین عامل مشخص کننده رشد آن است.
  • عامل مشخص کننده رشد اسکلتی غضروف است، در حالی که استخوان به صورت ثانویه و غیر فعال واکنش نشان می دهد.
  • اصلی ترین عامل مشخص کننده رشد، ماتریکس بافت نرم است که در آن عناصر اسکلتی پنهان شده اند و استخوان و غضروف عوامل ثانویه ای هستند که در پی آن می آیند.
شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  تغییر رنگ دندان کودکان در نتیجه ضربه به دندان

عوامل غیر وراثتی

عوامل غیر وراثتی که منجر به بروز اپن بایت می شوند، به طور خلاصه عبارتند از:

عادات مکیدن

عوامل متعددی که بواسطه عادات مکیدن انگشت، مسئول آسیب به دندان ها و بافت های اطراف هستند عبارتند از:

  • طول مدتی که عادت وجود داشته است.
  • تعداد دفعات.
  • شدت یا قدرت انجام آن.
  • محل وارد شدن فشار.

عادت مکیدن انگشت یا مکیدن شست می تواند در کودکان تا سنین 4 تا 5 سال مشاهده شود. تصور می شود این یک عادت عادی باشد که منجر به بروز هیچ مال اکلوژن دائمی نمی شوند. با این حال، مکیدن انگشت مداومی که تا دوره واسط دندانی (دوره ای که تعدادی از دندان ها دائمی و تعدادی دیگر شیری هستند) ادامه پیدا کند، می تواند منجر به بروز اپن بایت قدامی شود. برخی کودکان به صورت فعال انگشت خود را می مکند؛ برخی دیگر تنها اجازه می دهند انگشت آنها به صورت غیر فعال داخل حفره دهان قرار بگیرد. تفاوت در شدت و تداوم عادت منجر به مال اکلوژن هایی با شدت های متفاوت می شود. مکیدن مداوم انگشت می تواند منجر به بروز فشار رو به جلو و بالا در فک بالا شود.

 

4 3 - اپن بايت (Open bite) در کودکان
اپن بايت در کودکان

 

عملکرد نادرست زبان

ارتباط علت و معلول بین عملکرد غیر عادی زبان و اپن بایت قدامی مشخص نیست. چهار عامل زیر می توانند مد نظر قرار بگیرند:

  • فعالیت: حضور زبان بین دندان ها به تنهایی قادر نیست منجر به بروز اپن بایت شود. در حالی که وضعیت استراحت زبان نسبت به عمل واقعی بلع، از اهمیت بیشتری برخوردار است.
  • وضعیت: هر گونه انحراف از ارتباط متعادل و هماهنگ جمجمه با مندیبل (فک پایین) و زبان می تواند به سرعت منجر به بروز اپن بایت شود، و به همین ترتیب، هر گونه انسداد طبیعی در مجرای بینی می تواند منجر به قرار گیری سر رو به جلو همراه با قرار گیری زبان رو به جلو، در فک پایین شود.
  • سن و رشد: برای تکمیل رشد یک سوم پایین صورت و انجام نیازهای تغذیه ای، زبان نوزاد بخش بزرگی از حفره دهان را تشکیل می دهد. این ویژگی ارثی می تواند در نیمه بعدی عمر نیز ادامه پیدا کند، همانطور که در ماکروگلاسیا مشاهده می شود و منجر به فشردن زبان پشت دندان ها می شود که منجر به بروز اپن بایت می شود.
  • قابلیت تطبیق: چرخش رو به عقب شدید مندیبل می تواند منجر به بروز اپن بایت و باز ماندن لب ها شود. برای بستن دهان ممکن است بیش فعالی ماهیچه های چانه و زبان لازم باشند.
  • عوامل وابسته به خطای پزشکی: بیرون آمدن دندان های مولر از حفره و انحراف آنها به سمت دیستال منجر به باز شدن پلان مندیبل می شود که در نیمرخ فوق العاده متفاوت مشاهده می شود. به همین ترتیب، اصلاح کراس بایت خلفی با وسیع کردن قوس دندانی بالا انجام می شود.