ایمپلنت های دندانی متداول ترین و مشهورترین روش جایگزینی دندان های از دست رفته یا آسیب دیده است. مانند اعضای بدن در دیگر فرایندهای جراحی، ایمپلنت های دندانی باید با دیگر اجزاء موجود بدن به خوبی کار کنند- مخصوصاً استخوان فک و بافت لثه- تا مؤثر عمل کنند.

این بویژه زمانی به یک مسئله تبدیل می شود که یک بیمار مقدار قابل توجهی تحلیل و از دست رفتن استخوان، و یا کاهش تراکم آن را تجربه کرده باشد، بنابراین از حمایت فیزیکی لازم برای حصول اطمینان از جذب و همگونی صحیح ایمپلنت های دندانی برخوردار نیست. اما آیا تحلیل رفتن شدید استخوان فک باعث می شود کاشت ایمپلنت های دندانی نا امید کننده باشد، یا آیا این شرایط می تواند تغییر داده شود تا استفاده از آنها را ممکن سازد؟

 پوکی استخوان چیست؟

پوکی استخوان یک بیماری بسیار متداول است که باعث می شود استخوان ها به تدریج به مرور زمان ضعیف شوند، و این بویژه در بین زنانی شایع است که در دوران یائسگی به سر می برند. در بسیاری موارد، این بیماری می تواند باعث شود استخوان فک بسیار نازک و شکننده شود، که می تواند فرد را مستعد از دست رفتن دندان ها به مرور زمان کند.

9 - آیا ایمپلنت های دندانی گزینه ای برای افراد مبتلا به پوکی استخوان هستند؟
ایمپلنت برای بیماران پوکی استخوان

ساختار استخوان چگونه از ایمپلنت های دندانی حمایت می کند؟

هرگاه یک بیمار طی یک فرایند پزشکی یم “عضو” جدید دریافت می کند، بدن باید آن را حمایت کند و آن را بپذیرد. این مطمئناً در مورد ایمپلنت های دندانی نیز صدق می کند، که با استفاده از پیج های بسیار ریزی به صورت بی خطر داخل استخوان فک و لثه های بیمار قرار می گیرند.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  نحوه مواجه شدن با زخم های دهان در طول درمان ارتودنسی

اما بویژه در مواردی که ایمپلنت های دندانی قرار است جایگزین دندان های از دست رفته شوند، دندانپزشک ممکن است به بیمار اطلاع دهد که استخوان فک وی از تراکم یا ساختار کافی برخوردار نیست تا امکان کاشت ایمپلنت های دندانی را فراهم سازد.

این وضعیت به این دلیل اتفاق می افتد که استخوان فک تغییر کرده است تا با پیرامون خود تطبیق پیدا کند. وقتی فضای خالی در محلی وجود دارد که قبلاً دندان قرار داشته است، استخوان فک “جذب می شود”، به این معنا که تحلیل می رود و رو به پایین آب می رود، زیرا دندانی درون آن وجود ندارد تا آن را حمایت کند. مواد مغذی و موادی که استخوان فک برای حمایت از دندانی که به تازگی از دست رفته استفاده می کند به دیگر بخش های دهان منتقل می شوند؛ متعاقباً، این منجر به از دست رفتن تراکم و استحکام ساختاری استخوان می شود- و باعث می شود نتواند ایمپلنت های دندانی جدید را حمایت کند.

فرایندهایی که تراکم استخوان را احیاء می کنند

در گذشته، بیمارانی که تراکم استخوان کافی نداشتند، به سادگی نمی توانستند به هیچ وجه ایمپلنت های دندانی را دریافت کنند. اما پیشرفت های فناوری و پزشکی این واقعیت را تغییر داده اند، و بیماران دندانپزشکی با مشکلات ساختاری استخوان یا تراکم اندک استخوان فک اکنون گزینه های متعددی در اختیار دارند که می توانند وقتی آنها نیاز به ایمپلنت های دندانی دارند از آنها استفاده کنند.

10 - آیا ایمپلنت های دندانی گزینه ای برای افراد مبتلا به پوکی استخوان هستند؟
ایمپلنت برای بیماران پوکی استخوان

پیوند استخوان

در پیوند استخوان، یک استخوان آسیب دیده یا دارای تراکم اندک با مواد استخوانی از بخش دیگری از بدن ترکیب می شود. به تدریج، دو ماده با یکدیگر جوش می خورند، و مقدار کافی از تراکم و استحکام استخوان آسیب دیده را احیاء می کنند.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  مینی اسکرو در ارتودنسی

برای ایمپلنت های دندانی، جراحان مواد استخوان را از بدن خود بیمار می گیرند- عموماً از استخوان های درشت نی یا لگن، و دیگر بخش های استخوان فک- و آن را به استخوان مورد نیاز برای حمایت از ایمپلنت های دندانی پیوند می زنند. برخی دندانپزشکان مواد استخوانی که توسط افراد اهداء کننده ارائه شده است، یا حتی مواد استخوان مصنوعی که به صورت اقتصادی تولید شده است را استفاده می کنند.

پس از آنکه استخوان فک تراکم کافی خود را بازیافت، دندانپزشک می تواند بدون هیچ خطری ایمپلنت های دندانی جدید را در آن منطقه قرار دهد.

11 - آیا ایمپلنت های دندانی گزینه ای برای افراد مبتلا به پوکی استخوان هستند؟
ایمپلنت برای بیماران پوکی استخوان

ایمپلنت های زیگوماتیک

یک راه حل جایگزین برای احیاء تراکم استخوان از دست رفته استفاده از ایمپلنت های زیگوماتیک است. این فرایند ایمپلنت را محکم را درون استخوان زیگوما جای می دهد، بخشی از استخوان فک که به گونه ها نزدیک است که به تراکم زیاد آن معروف است.

ایمپلنت های زیگوماتیک شامل توزیع مجدد یا مانند پیوند استخوان شامل افزدون مواد استخوان از بیرون نیستند. آنها به طور کلی مانند پیوند استخوان نیاز به دوره بهبود ندارند، و زمان بهبود آنها می تواند بین 6 تا 12 ماه طول بکشد. عموماً دوره بهبود پس از کاشت ایمپلنت های زیگوماتیک می تواند حدود 4 ماه طول بکشد.

با دندانپزشک خود در مورد راهکارهای ممکن مشورت کنید

فقدان تراکم کافی استخوان مانعی سر راه دریافت ایمپلنت های دندانی است که بسیاری از افراد به آنها نیاز دارند، اما امکان ترمیم یا کار کردن پیرامون مشکلات عدم حمایت کافی استخوان فک وجود دارد. اجازه دهید دندانپزشک شما بداند که شما دوست دارید بیشتر در مورد گزینه هایی که دارید یاد بگیرید.

شاید این مطلب نیز برای شما مفید باشد:  زایلیتول و مزایای آن

اگر شما یا یکی از عزیزانتان پوکی استخوان دارید، و به دریافت ایمپلنت های دندانی برای احیاء دندان های از دست رفته خود فکر می کنید، تنها کسی که می تواند با اطمینان به شما بگوید ایمپلنت های دندانی با وجود شرایط خاص شما برای شما امکان پذیر هستند یا خیر، یک دندانپزشک مجرب است. دندانپزشک با انجام بررسی ها و معاینات متعدد و بررسی وضعیت سلامت دندان ها و سلامت عمومی شما و نیز تراکم استخوان فک شما می تواند توصیه های خود را به شما ارائه دهد.

0/5 (0 نظر)